De oren gewassen
Voorzieningenrechter Rb. 's-Gravenhage, 24-05-05, Rolnr. KG05/379 (Reckitt Benckiser/Action Non Food). Een fraai staaltje van slordig procederen.
Reckitt Benckiser, producent van onder meer Vanish reinigingsproducten, vordert in kort geding een inbreukverbod tegen Action Non Food B.V. Volgens Benckiser maken de schoonmaakproducten van Action Non Food inbreuk haar merk-, model,- en auteursrecht en handelt Action Non Food ook nog eens onrechtmatig tegenover Benckiser.
De rechter wijst de vorderingen van Benckiser op weinig zachtzinninge wijze af.
Alvorens op het IE-recht wordt ingegaan, geeft de rechter een procesrechtelijk lesje:
"5. Eiseressen hebben ter terechtzitting te kennen gegeven hun vordering te willen"uitbreiden" met een verbod tot het verhandelen van andere, nader omschreven producten. Verder wensen eiseressen nog een niet eerder genoemde merkaanvrage aan hun vordering ten grondslag te leggen.
6. Deze "uitbreiding" van de eis is uiteraard een vermeerdering van eis. Tegen een dergelijke eisvermeerdering maakt gedaagde terecht bezwaar."
De Voorzieningenrechter krijgt de smaak te pakken en verwerpt een beroep op het merkenrecht. Hoewel Benckiser 10 verschillende beeldmerken en 32 verschillende modelregistraties heeft overgelegd, is zij kennelijk vergeten erbij te vermelden aan wie al die registratie toebehoren, op welke zij zich beroept, en dit toe te lichten. De rechter wijst de op het model- en merkrecht gestoelde vordering af.
Ook het auteursrecht biedt Benckiser geen soelaas.
Voorzover haar verpakkingen al worden gezien als nieuwe en oorspronkelijke werken, komen de verpakkingen van Action Non Food daar slechts mee overeen voor wat betreft de paarse kleur. Dit is, gelet op de verschillen in onder meer de etiketten van de betreffende producten, te weinig om auteursrechtinbreuk aan te nemen.
De rechter oordeelt tenslotte dat Action Non Food voor wat betreft de verpakkingen van de vlekkenverwijderaars op onrechtmatige wijze heeft aangehaakt bij het ontwerp van de Vanish reinigingsproducten van Benckiser. Aangezien de onrechtmatige verpakkingen echter al geruime tijd van de markt zijn, wordt ook de laatste vorderingn van Benckiser afgewezen.
Oratie Hoogleraar Kamperman Sanders (Maastricht): “The Development Agenda For Intellectual Property. Rational Humane Policy or “modern-day communism”?
Op IEForum was
Arrest HvJ 12-05-2005, C-374, 03. Wijnboeren uit Friuli-Venezia Gulia, Italie, mogen zich niet meer bedienen van de beschrijvende aanduiding Tocai voor hun wijnen, zo heeft het HvJ gisteren bepaald. Tocai (of Tokaj, zoals de Hongaren het schrijven) is een geografische benaming die alleen mag worden gebruikt voor wijnen uit de desbetreffende streek in Hongarije. Volgens het Hof is de herkomstbenaming belangrijker dan de naam van de druivensoort. De Friulanen moeten, na honderden jaren hun (overigens befaamde wijnen) Tocai Friulano genoemd te hebben, in het economisch verkeer nu maar gebruik gaan maken van de Franse naam van de druifsoort, Pinot Gris. Lees
Redelijk zeldzaam, een IE-strafrechtzaak:
Waarom krijg je bij officiele WIPO berichten toch altijd het gevoel dat je een oude Pravda aan het lezen bent? Is het vanwege Dr. Kamil Idris, die nooit eens als mr. Idris of dr. Idris of he, maar consequent als Dr. Kamil Idris, karikatuur van een een benevolente en alom geliefde staatsman wordt opgevoerd of is het vanwege zinnen als "Demand for the services provided by WIPO to the private sector continued to grow, while contributions from member states were at a historically low level" en "Member states commended the secretariat for its constructive and full cooperation with the United Nations Joint Inspection Unit." Hoe dan ook, Dr. Kamil Idris en de Wipo's doen natuurlijk wel goed werk. Lees