IEF 1944
Reclamerecht
IEF 1942
De banden vol met wind (2)
Het ANP bericht dat “De winkelketen Halfords zijn reclamecampagne kan voortzetten waarin de Union als een fiets van topkwaliteit wordt aangeprezen. Het verzet dat concurrent Biretco tegen de reclame bood, is gestrand.
De rechtbank in Haarlem (wie het vonnis heeft mag het mailen) steunde Biretco dinsdag niet in zijn mening dat de campagne misleidend is. Biretco heeft de voorzieningenrechter er niet van kunnen overtuigen dat de Union niet van dezelfde kwaliteit is als de fietsen die via de vakhandel worden verkocht, zoals Gazelle en Batavus.” Lees hier meer (Zibb.nl). eerder bericht hier.
IEF 1932
Meest tenenkrommende
"Spunk heeft de Blauwe Plank uitgereikt aan het Amsterdamse reclamebureau Combat. De Blauwe Plank is de prijs voor de meest tenenkrommende jongerencampagne. Spunk let niet op effectiviteit, maar vooral op veronderstellingen over jongeren en de creatieve uitvoering. In opdracht van NVPI, de brancheorganisatie van de entertainmentindustrie, maakte Combat de campagne BIG: Ban Illegale Games en software. De campagne richt zich tegen jongeren die illegaal games en software downloaden en kopiëren." Lees hier meer.
IEF 1931
Las Vegas aan de Hofvijver
Kamerstuk 24557, nr. 69, Tweede Kamer. Verslag van een algemeen overleg tussen de vaste commissie voor Justitie met de Minister van justitie en Staatssecretaris van Financiën, 23 maart 2006 naar aanleiding van schriftelijke vragen en brieven m.b.t het Nederlandse kansspelbeleid.
“De heer De Wit (SP) heeft de indruk dat er sinds de invoering van de Gedrags- en reclamecode kansspelen per 1 januari 2006 niets is veranderd ten opzichte van de situatie daarvoor.”
Het verslag bevat kritische kanttekeningen bij de rechtvaardiging voor het restrictieve kansspelbeleid in Nederland. In dit verband wordt gewezen op de uitspraak van de rechtbank in Breda van 2 december 2005. In deze uitspraak oordeelde de rechter dat de Minister van Justitie en de Minister van Economische Zaken moeten aantonen dat er samenhang en stelselmatigheid bestaat in het overheidshandelen aangaande de regulering van speelcasino's. In het geval dit niet kan worden aangetoond, is de rechtbank van oordeel dat de rechtvaardiging voor het monopolie van Holland Casino ontbreekt. Voorts wordt gewezen op uitlatingen van een Eurocommissaris, die had betoogd dat het Nederlandse kansspelbeleid niet voldoet aan de criteria om het te rechtvaardigen als een zaak van nationaal belang.
In reactie hierop meldt de Minister: "dat hem nog geen officiële berichten hebben bereikt dat de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen het Nederlandse kansspelbeleid wil starten. Het is hem wel bekend, dat de Europese Commissie van mening is dat Nederland ofwel de kansspelen moet verbieden, ofwel buitenlandse bedrijven gelijke kansen moet bieden. Daarmee miskent de Europese Commissie dat het Nederlandse beleid veel restrictiever is dan alleen het hebben van een gereguleerde markt."
In beginsel is het monopoliseren van een beperkt aanbod het uitgangspunt om te voorkomen dat speelzucht wordt uitgebaat. Daarnaast speelt het belang dat er sprake moet zijn van een zodanig aanbod van kansspelen dat het illegale aanbod van de markt wordt gedrukt. Het antwoord van de Minister komt erop neer dat hij geen aanleiding ziet het huidige beleid aan te passen, dat zou slechts voeding geven aan het beeld dat het beleid tot nu toe niet restrictief genoeg is geweest.
Voorts worden er vragen gesteld over de vestiging van een groot casino en vermaakcentrum te Maastricht. De Minister antwoordt dat dit niet tegengehouden kan worden. "Of er een nieuwe vestiging kan komen op een locatie waar zich ook een zalencomplex met hotel bevindt, is een zaak van ruimtelijke ordening, want daar gaat de WOK niet over. Pas als op de nieuwe locatie sprake zou zijn van een disproportionele uitbreiding die verder gaat dan bedrijfseconomisch nodig is, of als de nieuwe vestiging een beeld zou oproepen van een Las Vegas aan de Maas, (…) zal hij zich genoodzaakt zien in te grijpen."
De Staatssecretaris wordt gevraagd nadrukkelijk afstand te nemen van het ("spionage")onderzoek van de Staatsloterij naar de directie van de Nationale Postcodeloterij. De Staatssecretaris antwoordt dat het onderzoek (inderdaad) niet door de beugel kan.
Tot slot stellen diverse commissieleden belangrijke vragen met betrekking tot de handhaving van de Gedrags- en Reclamecode. Bij de Minister wordt er op aangedrongen om zijn eerdere toezeggingen na te komen en te bewerkstelligen dat het Openbaar Ministerie tot vervolging overgaat. Ook is niet duidelijk wanneer de nieuwe Wet op de Kansspelen naar de Kamer wordt gestuurd. Een antwoord van de Minister laat (helaas) op zich wachten. Het overleg wordt afgebroken en op een nader te bepalen moment voortgezet.
IEF 1929
Sleutelbericht
Adformatie.nl bericht dat “Sleutelfabrikant Lips uit Dordrecht voelt zich in goede eer en naam aangetast door de ‘onjuiste en misleidende reclame-uitingen’ die concurrent M&C Protect uit Wehl over de slagsleutelmethode doet. Die vindt dat zijn eigen cilindersloten een betere beveiliging bieden dan die van Lips, omdat daarvan 95 procent niet tegen de slagsleutelmethode van het inbrekersgilde bestand zou zijn. Lips bestrijdt dit en stapte gisteren naar de kort gedingrechter in Zutphen om een rectificatie te eisen. De uitspraak is op 3 mei.” Lees hier meer.
IEF 1922
Even Apeldoorn bellen
Rechtbank 's-Gravenhage, 13 april 2006, KG ZA 06-423. Salomon Armand Kalou tegen Achmea schdeverzekeringen N.V.
Kalou wint weer. Vonnis naar aanleiding van de inmiddels bekende commercial van Achmea (commercial staat nog altijd hier, eerdere berichten hier en hier).
Aanvankelijk was Kalou, na het lezen van het script van de commercial, in principe bereid aan een (in het vonnis omschreven) commercial mee te werken mits Feyenoord en Fortis -de hoofdsponsor van Feyenoord en een concurrent van Centraal Beheer Achmea daarmee akkoord zouden kunnen gaan en overeenstemming zou kunnen worden bereikt over het voor die medewerking van Kalou te betalen honorarium. Fortis geeft echter geen toestemming en er komt tussen partijen geen overeenkomst tot stand.
Achmea zendt vanaf begin april toch een commercial uit met daarin onder meer een foto van Kalou in het shirt van het Duitse elftal (zie het vonnis voor uitgebreide scripts en 'caps' van de reclame). De commercial is tevens op de site van Achmea gezet waar hij kan worden gedownload.
Kalou vordert Achmea te verbieden zijn portret openbaar te maken en zijn naam te gebruiken. Tevens vordert Kalou dat Achmea al het nodige zal doen, zo nodig door optreden in rechte, om elke openbaarmaking van de omschreven commercial door een derde of derden te doen verbieden, op straffe van een dwangsom voor elke keer dat zij dit gebod niet nakomt.
Voor de rechtbank staat vast dat het hier gaat om het zonder toestemming van Kalou gebruiken van zijn portret in een commerciële uiting, en dat Kalou, die beschikt over een verzilverbare populariteit, een redelijk belang heeft in de zin van artikel 21 Aw om zich daartegen te verzetten. Een ultieme poging van Achmea om de rechtbank tot een andere mening te brengen, mislukt:
"Centraal Beheer Achmea heeft bestreden dat het uitzenden van de commercial zonder de toestemming van Kalou jegens hem onrechtmatig is en daartoe het volgende aangevoerd: (pleitnotitie mr. Boukema, pagina 9): "De commercial is een bijdrage aan een publiek debat over een zaak van algemeen belang door te tonen welke consequentie het vreemdelingenbeleid kan hebben èn door het verschijnsel “topsporter kopen uit een Derde Wereldland”.
Voorzover deze stelling als een serieus bedoeld verweer moet worden opgevat in die zin, dat Centraal Beheer Achmea ingang wenst te doen vinden dat de commercial door haar uitsluitend uit ideële overwegingen is vervaardigd en uitgezonden, wordt dat verweer verworpen. Het is volstrekt onaannemelijk dat bij Centraal Beheer Achmea met het publiekelijk maken van deze commercial enige andere bedoeling heeft voorgezeten dan een puur commerciële, te weten het verkrijgen van (naams)bekendheid voor haar onderneming dan wel voor haar producten en diensten."
De vordering van Kalou die er toe strekt Achmea te bevelen door middel van het aanspannen van procedures derden ervan te weerhouden de commercial (eenmaal gedownload) verder te verspreiden acht de rechtbank, als te verstrekkend en daarmee niet passend als voorlopige voorziening, niet toewijsbaar.
Lees hier het vonnis.
IEF 1915
Schapen
O.a. het NHD komt met een aardige casus reclamerecht: Gemeente Skarsterlân verbiedt de reclame van Hotels.nl op twaalf schapen in een weiland langs de snelweg bij Joure. ‘Mijn complimenten voor de mensen die dit verzonnen hebben’, zegt burgermeester Kuiper. ‘Het is heel creatief en wij zijn er absoluut niet chagrijnig over, maar ons beleid is al jaren dat we geen reclame langs de snelwegen willen. Straks komt het ook op koeien en paarden.’ Lees hier meer.
IEF 1914
Misbruikt (2)
Het AD bericht dat “Voetballer Salomon Kalou het zelf dinsdag liet afweten bij zijn zoveelste gang naar de rechter. Dit keer was de inzet het verbieden van het reclamefilmpje van Centraal Beheer Achmea, waarin hij tegen zijn wil voorkomt als speler van het Duitse elftal.
"Hij is alle publiciteit rond zijn persoon meer dan beu" verklaarde zijn raadsman, mr. R.Schutte in het kort geding voor de Haagse rechtbank. Volgens Schutte is schadevergoeding van later zorg: die komt aan bod in een andere procedure. Nu ging het er Kalou om verdere uitzending te laten verbieden, omdat dit een grove schending van zijn portretrecht zou zijn. Bovendien zou verdere verspreiding op internet moeten worden tegengegaan.”
Mr. H. Boukema van Achmea stelde dat de commercial past in een lange rij grappige commercials, dat verbieden in strijd zou zijn met de vrijheid van meningsuiting en dat het "Bovendien een bijdrage is aan het publiek debat over wat de gevolgen van het vreemdelingenbeleid kunnen zijn." Lees hier meer. Eerder bericht hier.
IEF 1910
Geneeskrachtig
Rechtbank Rotterdam, 10 april 2006, LJN: AW0483. Belanghebbende tegen de Minister van VWS.
Samenvatting rechtspraak.nl: Warenwetboete wegens aanprijzing waren als geneeskrachtig. De rechtbank acht het aannemelijk dat eiser zijn best heeft gedaan om de medische claims te verwijderen. Het is echter de verantwoordelijkheid van degene die deze producten wil aanprijzen om zich goed te informeren.
Eiser had de tekst op zijn website bijvoorbeeld voor kunnen leggen aan de KOAG/KAG. Nu eiser dit heeft nagelaten heeft hij, nu hij immers niet deskundig is op dit gebied, het risico genomen dat er toch nog medische claims op de website aanwezig waren. Lees de uitspraak hier.
IEF 1907
Hol van de leeuw
Adformatie.nl bericht vandaag dat Bousie advocaten met een advertentiecampagne in weekblad Privé ‘de praktijk van aanklachten tegen ‘roddelbladen’ op scherp zet.’ “Bousie advocaten roept gedupeerden op om onrechtmatige publicaties aan te pakken en de uitgave ‘voor de rechter te slepen.’
De plaatsing in het gossipblad is een bewuste keuze, zo laat Bousie advocaten-oprichter Hans Bousie weten. Overigens wordt in de advertentie niet alleen Privé genoemd, maar worden ook de concurrenten Weekend en Aktueel opgevoerd. De kosten van rechtszaken tegen bladen als Privé blijken voor de gedupeerden vaak hoger uit te vallen dan de schadevergoeding die in vele gevallen wordt toegewezen, zo bleek onlangs uit onderzoek.” Lees hier meer.
